SALKIM

Eşiğe basınca kâbus

Eşikten geçince zinde

Ergenliğinde yerleşik

Göçebe, son nefesinde

 

Parmaklarında güneşin

İze işlediği çini

Gece dolukur, gün eşin

Hayata sağar içini

 

Rüzgâr yoklamaya görsün

Askıda varlığımızı

Dersi asmaya geçit yok

Sararsın, asmalar sızı

 

Tanım bir hiçin saçları

Dökülür tanınmaz yüzün

Ya örersin saçlarını

Ya örtüsünü yüzünün

 

Daha çitlenecek bahçe

Daha bağlar budanmaya

Eşiği geçtin, bahçeye

Çıkarsın, çekilir rüya

 

Türk Edebiyatı Dergisi, Sayı 471, Yıl Ocak 2013

mehmetayci.com.tr 2012
Free Joomla Theme by Hostgator