MENDİLCİ ÇOCUKLAR GAZELİ

Mardin esmeri ırmaklar akacak deniz arar

Karlı günde yaralar yüzünü Ankara’lar…

 

Kent gül kırılan tezgâh kan akar köşesinden

Ya moraran parmaklar, ya moraran dudaklar

 

Kar dinse, karanlığın ağrıları bastırır

Dağıtmaz zayıf anneler ve tombul kumbaralar

 

Sen nerene bağladın bu ağıttan atları

Yüzünde dolaşırken karayağız yılkılar

 

Geçim nöbeti değil bir büyümek nöbeti

Kalabalık sokaklar tenhalaşana kadar

 

“Bir mendil niye kanar”* önceden söylenmişti

Ve hâlâ söyleniyor bir ülke niye kanar

 

Küçük usta oyuncusu karınca kavşakların

En uzun yorgunluğunu omuzlarına asar

 

Bu mızraklar çocukları bakışından yaralar

Doktor, nasıl iyileşir bakıştaki yaralar?

 

Başka bir şair söyler, not eder bir muallim

Tek dize, “sınıf tam içimde gelmeyen biri var”**

 

Kana ırmaklar akar, kara ırmaklar akar

Bir gömlek içimizde kına ırmaklar akar

 

*Edip Cansever

**Erkan Şahin

 

 

mehmetayci.com.tr 2012
Free Joomla Theme by Hostgator