BİR VALİ ÖLDÜ DİYELER

 

Rıza Akdemir öldü…  Ali’si olduğunu da cenaze merasiminde öğrendim. Dostlarının yakasındaki o asil duruştan…

 

Dostları; kitapçılar, şairler, akademisyenler, sahaf müdavimleri, bir avuç siyasetçi… Nasıl bilirdiniz? İyi bilirdik.

 

Ben de iyi bilirdim. Hafta sonları bile takım elbiseli, tıraşlı, mütemadiyen gülümseyen bir yüz… O yüzde yakın tarihimizin kırılma çizgileri… Konuşurken, susarken, otururken, mimikleriyle, bakışıyla bir ayaklı bir asalet portresi…

 

Şiirlerini zayıf bulurum, önemli değil…

 

Antolojisini yetersiz bulurum, çocuk kitaplarını pek çocukça bulmam; bunlar önemli değil…

 

Her yaştan, her mizaçtan, her meşrepten insana beyefendilik telkin eden bir yanı vardı.

 

Allah rahmet etsin.

 

Ölmeden bir gün önce Son Gezgin Sahaf Nebi Akgüngör’den “Kurt Kanunu”nun ilk baskısını almış…

 

İyi bilirdi kurt kanunu…

 

Kaymakamlık, valilik, bürokratlık yaptığı günlerden…

 

Elbette devletli olmanın vakarını taşırdı. Ancak, her rengiyle bir halkın hissiyatı dolaşırdı gözlerinin derinliklerinde…

 

12 Eylül Rejimi Balıkesir Valisi iken merkeze çekti.

 

“12 Eylül yargılanıyor ya, ölsem de gam yemem” demişti geçtiğimiz günlerde…

 

Gam yemeden öldü…

 

Şimdi Rıza Beyin kaymakamlık hatıralarını yayımlamak Necmettin Turinay’ın boynuna borç olarak kaldı.

 

Keşke hatıralarında kaymakamlıkta kalmasaydı.

 

1930 Rize–2012 Ankara diye parantezi kapatabiliriz kapatmasına da, Aşiyan Sahaf’ta otururken kapıdan giriverecekmiş gibi, Kurtuba’da hemen yanı başımızda bitiverecekmiş gibi, koltuğunun altında içinde mutlaka kitap olan çantası, bir anıdan, bir dizeden, bir geçmiş zaman halinden söz açacakmış gibi olacağız bir süre; alışmak için…

 

Bir Vali öldü…

 

Adına yakışır bir vali… Gam yemeden öldü. Şahidiz. Acı ona Allah’ım. Senin kulundu.

 

mehmetayci.com.tr 2012
Free Joomla Theme by Hostgator