NASİPSE GEÇERİM BEN O DAĞLARDAN

 

Nereye gitse ağlamaklı bir çocuk suretinde oraya taşıyor kalbini… Ağlamaklı bir çocuk olan kalbinin de saçları kıvırcık.  Çocuklara özgü bir merak, bir masumiyet var adımlarında… Hata yapsa bile kızamayacağınız, sesinizi yükseltemeyeceğiniz, ne yaptın be kardeşim diyemeyeceğiniz bir çocuksuluk hali…

 

Bir de gördüğü her iyiye her özgün şeye bağlanma hali var. Ha, bunu ben de yaparım, ben de yapmalıyım masumiyetini içkin bir bağlanma… O iyiyi, o özgünü daha da iyileştirme, daha da özgünleştirme cehdi yok… Yanıldığı yahut yanıldığını anladığı anda oradan uzaklaşacak mizaçta… Bu da çocuksuluğa dâhil… Hariç olanı, onu mıncıklama, karıştırma, meraktan dolayı altını üstüne getirme gibi bir gayret içinde değil… Bakarken, kalbinden bakarken, kendi nasılsa, baktığı şeyin de bir çocuksuluk barındırdığını vehmederek bakıyor.

 

Hiç “abi” olmayacak… Hep kendine bir abi bulacak, bir abi arayacak; bu kesin… Bu o kadar kesin ki, yüz yaşına gelse bile kendinden önce göçen abilerinin ağabeyliklerini hayal edip onların karşısındaymış gibi boyun bükecek, susacak ve o hayali dinleyecek…

 

Kendi halinde akan bir derenin ritmi var yaşayışında… Tevekkül demek tanımlama olur… Kendi içinde dönemsel taşmalar ve dönemsel kurumalar olsa da, yaşayışında taşma ve kuruma olmayanlardan… Zora gelmeyen kolayı da çabuk kabullenmeyen, bu yönüyle a’rafta duran bir kişilik…

 

Çağrı Gürel bu…

 

Tebessümü Akdeniz ikliminin bütün türevlerinin özeti…

 

Teşekkürü biraz abartılı; çocuksuluğundan…

 

Adı çağrı ya, çağrılan her iyiliğe yahut iyilik olarak inandığı her eyleme koşar adım gidenlerden…

 

İyi dergi dağıtır, iyi bildiri dağıtır, davetiye dağıtır, okuntu dağıtır; dağıtmaz… Saçlarının dağınıklığı doğal hali…

 

İyi afiş asar, pankart asar, ceket asar; asmaz… Görev adamı…

 

Bir zamanlar Van’da Ihlamur adında bir şiir mecmuası çıkardı.

 

“Vakit Çıkmadan” adında bir şiir kitabı var.

 

Okumada çalışkan yamada tembel olanlardan… Dünya hayatını nasıl “heves” olarak telakki ediyorsa yazmayı da “heves” bilenlerden…

 

Yalana ve yılana yaklaşmaktan korkar.

 

Cümle insanlık âleminde hareketi bir virgül; her durakta, her “sus”ta yeri var.

 

Kaşlarını istese de çatamaz.  Yüzü yağmurla sargılı… Böyle biliriz.

mehmetayci.com.tr 2012
Free Joomla Theme by Hostgator